Bakteryjna infekcja intymna

Bakteryjna infekcja intymna

W ostatnim wpisie mówiłam o grzybiczych infekcjach pochwy, więc tym razem pora na bakterie. A jest to temat ważny, ponieważ bakteryjne zapalenie pochwy to najczęściej występujący rodzaj infekcji intymnej – dotyka około 30% kobiet w wieku rozrodczym.

Podobnie jak w przypadku grzybiczej infekcji winny jest brak równowagi w mikroflorze błony śluzowej narządów płciowych – namnażanie bakterii tlenowych i beztlenowych, kosztem dobroczynnych pałeczek kwasu mlekowego. Najczęściej wykrywamy: Gardnerella vaginalis, Bacteroides sp., Atopobium vaginae, Gardnerella vaginalis, Prevotella spp., Mycoplasma hominis, Mobiluncus spp.

Z czego mogą wynikać te zmiany w ekosystemie pochwy? Najczęściej winne są:

  • duża aktywność seksualna (w tym częste zmiany partnerów seksualnych) 
  • zaburzenia gospodarki hormonalnej w okresie menopauzy – mogą powodować suchość pochwy (niski poziomu estrogenów)
  • zaburzenia hormonalne w ciąży 
  • inne infekcje bakteryjne 
  • niewłaściwa higiena intymna (irygacje, zbyt częste mycie), szczególnie w trakcie miesiączki (zalegająca krew jest idealnym środowiskiem do rozwoju patogenów)
  • przyjmowanie antybiotyków 
  • stres (przewlekły – osłabia układ odpornościowy)

Jak objawia się bakteryjne zapalenie pochwy?

Prawie połowa przypadków bakteryjnego zakażenia pochwy przebiega bezobjawowo. W pozostałych przypadkach dominującym objawem jest nieprzyjemny, rybi zapach z pochwy. Zauważyć można też zmianę koloru i konsystencji wydzieliny – zazwyczaj jest szaro-biała, jednorodna i wodnista. Swędzenie i podrażnienie okolicy cewki moczowej, oraz bolesność mogą wystąpić (choć nie muszą) i są znacznie mniejsze niż w przypadku omawianej wcześniej kandydozy. Jednak jeśli infekcja zajmie również cewkę moczową, może pojawić się nieprzyjemne swędzenie w okolicach pochwy połączone z parciem na pęcherz.

Co robić, gdy podejrzewamy infekcję bakteryjną?

Podstawą działania jest zawsze kontakt z lekarzem!  Ponieważ, choć wydaje się  niegroźna i często jest bezobjawowa, ma tendencje do uporczywego nawracania. Dlatego odpowiednia terapia jest konieczna, aby trwale pozbyć się problemu.

Ginekolog przeprowadzi wywiad oraz badanie, które pozwoli stwierdzić, czy te konkretne dolegliwości świadczą o infekcji. Pobierze również wymaz z pochwy, co potwierdzi bądź wykluczy obecność bakterii.  Jeśli wynik jest pozytywny, stosujemy antybiotykoterapię (w tabletkach, żelu lub kremie) – rodzaj antybiotyku zależy od rodzaju bakterii powodujących stan zapalny.  Oczywiście terapię antybiotykową zawsze (!) należy przeprowadzić do końca, nawet gdy nieprzyjemne objawy ustąpią. Jest to niezmiernie ważne gdyż przerwanie terapii niemal gwarantuje nawrót choroby.

Podobnie jak w przypadku innych infekcji intymnych, po antybiotyku, warto zastosować kurację probiotykami z kwasem mlekowym (na przykład w formie globulek dopochwowych). Pomagają one w przywróceniu prawidłowego, kwaśnego pH pochwy. 

Jak zapobiegać bakteryjnemu zakażeniu pochwy?

Tu nie zaskoczę – jak zwykle, najważniejsza jest profilaktyka. A więc: 

  • zabezpieczaj się podczas stosunku seksualnego – dzięki stosowaniu prezerwatyw unikniesz chorób przenoszonych drogą płciową
  • Dbaj o regularną higienę intymną ale nie myj się za często – zbyt częste lub nadmierne mycie zaburza naturalną florę bakteryjną w pochwie
  • nie płucz pochwy – nie wykonuj irygacji  
  • staraj się stosować niepodrażniające, jak najbardziej naturalne kosmetyki oraz bezzapachowe tampony i podpaski
  • unikaj długich kąpieli oraz jacuzzi
  • podczas menstruacji często zmieniaj podpaski lub tampony (przy nawracających infekcjach, dobrze jest zrezygnować lub mocno ograniczyć stosowanie tamponów)
  • wybieraj  bawełnianą, luźną, nieobcisłą bieliznę, najczęściej jak to możliwe “wietrz” okolice intymne 
  • po antybiotykoterapii, zastosuj odpowiedni probiotyk


Your email address will not be published. Required fields are marked *

*